Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2021

Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2021

η ιεροψαλτική κλήση

γράφει ο Φώτιος Μπαρούτας

 Με αντικείμενο θέματα της Εκκλησιαστικής και γενικότερα της Λαϊκής Μουσικής μας Παράδοσης, η στήλη εγκαινιάζεται κάνοντας μια σύντομη αναφορά στην Ιεροψαλτική Θεία Κλήση και μια μουσική αφιέρωση, κατάλληλη για τα Ελληνο - Ορθόδοξα πανηγύρια και ... τραπεζώματα!

– Το Ιεροψαλτικό διακόνημα ανατέθηκε (4ος Αιώνας μετά Χριστόν) σε καλλίφωνους και ευσεβείς χριστιανούς για να ψάλλουν στις Ιερές Ακολουθίες, βοηθώντας το εκκλησίασμα στην κατάνυξη και την προσήλωση για προσευχή! Ευλογημένοι οι ψάλτες, από μικρή ακόμα ηλικία αισθάνθηκαν μια ξεχωριστή αγάπη προς τα Γράμματα και τα Άσματα της Εκκλησίας, και επεδίωξαν να καλλιεργήσουν τον ποθητό αυτό σκοπό και να γίνουν επίγειοι βοηθοί των Αγγέλων!
– Ο ήχος της καμπάνας υπήρξε για τους επίδοξους μικρούς ψάλτες το χαρμόσυνο προσκλητήριο να τρέξουν στην εκκλησιά, αφήνοντας ακόμα και το παιδικό τους παιχνίδι. Έπρεπε να προλάβουν τον Εσπερινό και να διαβάσουν το Τρισάγιο και τον Προοιμιακό!
Στους Όρθρους των Κυριακών περίμεναν πρώτοι τον νεωκόρο, να ανοίξει τον Ναό, να χτυπήσουν την καμπάνα, να διαβάσουν τον Εξάψαλμο και να ντυθούν «παπαδάκια»! Μεγαλώνοντας εμπιστεύτηκαν στο πρόσωπο του παπά και του ψάλτη τον δάσκαλο που θα τους μάθαινε τα περίεργα εκείνα σημάδια της Βυζαντινής Μουσικής και θα τους δίδασκε τα βασικά αναγνώσματα και τροπάρια!
– Κάπως έτσι διαγράφεται ο Ιεροψαλτικός Ζήλος! Θεία Κλήση και Πρώτο Κάλεσμα της Ιερατικής Κλήσης θα λέγαμε, μιας, που πολλοί Ιερείς μας ασπάσθηκαν την Ιεροσύνη, αφού προηγουμένως διακόνησαν την Εκκλησία μας και ως Ιεροψάλτες! Διακονία χαριτωμένη, η Ψαλτική απευθύνεται σε ανθρώπους σοβαρούς και υπεύθυνους και απαιτεί οι καλές γνώ- σεις της Εκκλησιαστικής Μουσικής και του Τυπικού της Εκκλησίας, να συνοδεύονται από βίο ευσεβή και ενάρετο! «Οὐχ ὡραῖος αἶνος ἐν στόματι ἁμαρτωλοῦ! (Σοφία Σειράχ). Εξάλλου, παρά τα σημεία των καιρών, ένας σκοπός δεν υπηρετείται σωστά από ανθρώπους που δεν τον πιστεύουν!
– Η επιτυχία στο Ιεροψαλτικό έργο δεν περιορίζεται και μόνο στις μουσικές γνώσεις και την καλλιφωνία! Η κατανόηση των αναγινωσκομένων και των ψαλλομένων αποτελεί βασική ιεροψαλτική υποχρέωση! Η προετοιμασία στην Ψαλτική είναι απαραίτητη προϋπόθεση! Για παράδειγμα, το Αποστολικό Ανάγνωσμα, γίνεται συχνά δυσνόητο, επειδή η ανάγνωση (είτε η απαγγελία) δεν διευκολύνει την κατανόηση του κειμένου!

 – Χρήσιμο Ιεροψαλτικό βοήθημα, αποτελεί και η μελέτη των Πατερικών Κειμένων, καθώς παράλληλα με την ψυχική ωφέλεια φιλοσοφείται και αναβαθμίζεται και διαμορφώνεται, η όλη ψαλτική στάση και συμπεριφορά!
– Η Ψαλμωδία δεν αποτελεί για τη Θεία Λατρεία μελωδικό διάκοσμο! Αντίθετα, είναι τρόπος προσευχής και παράγοντας πνευματικής οικοδομής. Επιδιώκει την μετάβαση της προσευχόμενης ψυχής στον ουρανό, για να λειτουργηθεί με τους αγίους και τους αγγέ- λους! «Ἐν τῷ ναῷ ἐστῶτες τῆς δόξης Σου, Κύριε, ἐν τῷ Οὐρανῷ ἑστάναι νομίζομεν» ψάλλει η Εκκλησία μας!
– Μελωδούμενη Θεολογία η Ψαλμωδία κατά τον Μέγα Βασίλειο, διαμορφώνεται προοδευτικά και ανάλογα με τη φιλομάθεια και την ψυχική καλλιέργεια των Ιεροψαλτών. Σημαντική, βέβαια, προϋπόθεση η Μυστηριακή ζωή! Τα ψαλλόμενα γίνονται τότε βίωμα και ο λόγος «Ψαλῷ τῷ Θεῷ μου» αποκτά πλατύτερη σημασία! Τότε και οι ψυχές «Ψαλτήριον γίνονται» κατά τον Μεγάλο Αθανάσιο!
– Ιδεατά τα λεγόμενα, ακόμη και για τον γράφοντα, επιτρέπουν όμως να διαφανεί, πόσο απαιτητική και δύσκολη Τέχνη είναι η Ψαλτική! Ωστόσο, ένας επιτυχής εκκλησιασμός δεν εξαρτάται μόνο από την ιεροψαλτική διακονία! Μερίδιο ευθύνης αναλογεί ακόμη και στα ... μικρόφωνα! Σκοπός του άρθρου, πάντως, ήταν να αναφερθεί και μόνο στην προσωπικότητα και την προσφορά του Ιεροψάλτη!
– Δυό με τρείς ψάλτες αναλαμβάνουν στις εκκλησιές μας, να βοηθήσουν ένα ολόκληρο εκκλησίασμα να κατανυχθεί και να προσευχηθεί! Μεγάλη η ευθύνη, μεγάλη και η ευλογία και η τιμή! «Ψαλῶ τῷ Θεῷ μου ἕως ὑπάρχω»!
 

Σάββατο, 28 Αυγούστου 2021

Χρήστος (Τάκης) Σταμάτης

 Το Σάββατο 24 Ιουλίου 2021 έφυγε από κοντά μας σε ηλικία 81 ετών ο αγαπητός συνάδελφος ιεροψάλτης Χρήστος Σταμάτης.

Ο μεταστάς υπηρέτησε ως υπάλληλος της ΔΕΗ. Μαζί με την εκλεκτή σύζυγό του Αθηνά ανέθρεψαν τα παιδιά τους με φρόνημα χριστιανικό. Υπήρξαν γονείς που ζούσαν κοντά στην Εκκλησία. 

Αυτή η αγάπη προς τη λατρεία του Θεού οδήγησε τα βήματα του αείμνηστου Χρήστου (Τάκη) στο αναλόγιο. Ζηλωτής της εκκλησιαστικής μουσικής, μαθήτευσε σε δασκάλους της περιοχής μας και διδάχθηκε την ψαλτική τέχνη.

Συμμετείχε σε χορωδιακά σχήματα, τόσο του συλλόγου ιεροψαλτών, όσο και άλλων πρωτοψαλτών, όπως Μιχαήλ Οικονόμου και Χρήστου Βουλδή.

Πολλές φορές προσέφερε τις υπηρεσίες του (πάντα αφιλοκερδώς) στο αναλόγιο της ιεράς μονής Μυρτιάς, της ιεράς μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στις Τσουκαλάδες Παραβόλας, καθώς και σε άλλους ιερούς ναούς. Ήταν προθυμότατος.

Κυρίως όμως ανέλαβε με αυταπάρνηση την ιεροψαλτική διακονία στον ιερό ναό Άξιον εστί στη Λεύκα Αγρινίου, καθώς ήταν το χωριό όπου μεγάλωσε. Με νεανικό ενθουσιασμό (παρά την ηλικία) του έψαλε σε όλες τις ακολουθίες. Μάλιστα είχε τη συνήθεια να παρακαλεί κι άλλους γνωστούς να συνδράμουν. Έτσι ο εν λόγω ναός έγινε φιλόξενος τόπος για ιεροψάλτες και άλλους πιστούς. Συνετέλεσε μάλιστα ώστε να έρθει δύο φορές και να ψάλλει στο Άξιον εστί ο γνωστός άρχων μουσικοδιδάσκαλος και πρωτοψάλτης - χοράρχης Θεόδωρος Βασιλικός.

Τα τελευταία 3-4 χρόνια της ζωής του ταλαιπωρήθηκε από ασθένειες και πλέον δεν είχε τη δύναμη να ανεβαίνει στο ψαλτήρι. Όμως με τη βοήθεια της ευλαβούς συζύγου του συμμετείχε στη θεία λατρεία, καθώς και σε άλλες χριστιανικές εκδηλώσεις. Και πάντοτε είχε έναν καλό λόγο να πει σε όλους τους φίλους ιεροψάλτες.

Προσευχόμαστε ο Άγιος Θεός να αναπαύσει την ψυχή του στον χορό των Δικαίων, να ζει την ευλογία του Παραδείσου.
Με την ευκαιρία του αυριανού (29 Αυγούστου) τεσσαρακονθήμερου μνημοσύνου, αναρτούμε ορισμένες φωτογραφίες του, όπως μάς τις έδωσε ο φίλος Μιχάλης Νίνογλου.















Σάββατο, 3 Ιουλίου 2021

Κυριακή, 27 Ιουνίου 2021

δοξαστικό εσπερίων Αποστόλου Παύλου

 Για την εορτή του Αποστόλου Παύλου ο μακαριστός υμνογράφος πατήρ Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης έχει συνθέσει ιδιαίτερη ακολουθία, η οποία χρησιμοποιείται στους ιερούς ναούς που τιμώνται στη μνήμη του πρωτοκορυφαίου αυτού Αποστόλου.

Αναρτούμε σήμερα μια ωραία μελοποίηση του δοξαστικού των εσπερίων σε πλάγιο του δευτέρου από τον συνάδελφο Κωνσταντίνο Μπαλατσιά.





Κυριακή, 16 Μαΐου 2021

Η ανατολή του Ήλιου της Δικαιοσύνης

 Κυριακή των Μυροφόρων

 

π. Ιωάννου Γκιάφη

Θεολόγου- Πολιτικού Επιστήμονος 

 

Αναζητώντας κανείς μέσα στην ατμόσφαιρα τον λαμπρότερο αστέρα, δεν θα βρει παρά μονό τον "Ήλιο". Όπως και η αστροφυσική διατείνεται: "Το πιο φωτεινό και λαμπερό σώμα του Ουρανού είναι ο  Ήλιος". Ως σχήμα είναι μια τέλεια σφαίρα, η οποία κατέχει την μεγαλύτερη μάζα του ηλιακού συστήματος. Η δε προσφορά του στη γη είναι τεράστια! Από τη μια πλευρά η ηλιακή φωτεινότητα εμποδίζει κατά την διάρκεια της ημέρας την εμφάνιση άλλων ουρανίων σωμάτων, εκτός βεβαίως της σελήνης. Από την άλλη με την ενέργειά του ο ήλιος διατηρεί στη ζωή τα διάφορα έμβια όντα. Μήπως εξαιτίας του τα φυτά δεν φωτοσυνθέτουν; Μήπως η έκθεση του ανθρώπου σ' αυτόν, δεν βοηθάει στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού του συστήματος; Μήπως ο ήλιος δεν σκοτώνει βακτήρια, ιούς και μύκητες; Λίαν εύστοχα έχει χαρακτηρισθεί ως ζωογόνος, αφού δυναμώνει τη ζωή των φυτών, των ζώων και των ανθρώπων.

Και ίσως αναρωτηθείτε τι σχέση υφίσταται μεταξύ του ήλιου και της σημερινής ευαγγελικής περικοπής; Μελετώντας κανείς το σημερινό κυριακάτικο ευαγγελικό ανάγνωσμα, θα διαπιστώσει ότι ο ιερός ευαγγελιστής Μάρκος προσδιορίζει ως την ανατολή του ήλιου, τον χρόνο που οι Μυροφόρες επισκέφθηκαν το μνημείο του νεκρού Ιησού. Αναφέρει χαρακτηριστικά πως προσήλθαν "ανατείλαντος του ήλιου" στον κενό τάφο του κεκοιμημένου Χριστού. Όχι το απόγευμα ή το βράδυ, αλλά όταν άρχιζε να ξημερώνει, αυτές πήραν την θαρραλέα απόφαση του ερχομού τους στον τόπο ταφής του Διδασκάλου τους. Μην έχοντας προλάβει να αποτίσουν τον φόρο της τιμής και του σεβασμού τους προς Αυτόν, φθάνουν στο μνήμα " λίαν πρωὶ τῆς μίας τῶν Σαββάτων "(Μρκ., ιστ' 2). Περίμεναν να περάσει η ημέρα του Σαββάτου, ημέρα αργίας για τους Εβραίους και μόλις θα γλυκοχάραζε η επόμενη ημέρα, θα ξεκινούσαν για τον τάφο.

Παρότι γνώριζαν ότι προηγήθηκαν ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος και προσκόμισαν "μίγμα σμύρνης και αλόης" στον κεκοιμημένο Κύριο, εντούτοις δεν θεωρούσαν την πράξη τους αυτή αρκετή. Έτρεξαν κι αυτές με την σειρά τους να αγοράσουν αρώματα προκειμένου να μυρώσουν το νεκρό σώμα του Διδασκάλου, ως μια μικρή ένδειξη της άπειρης ευγνωμοσύνης τους για όσα τις πρόσφερε. Πίστευαν πως με την μυραλειψία θα έπρατταν το ελάχιστο μπροστά στην ακένωτη αγάπη που ο Κύριος τις έδειξε εν ζωή.    

Η Μαρία η Μαγδαληνή, η Μαρία του Ιακώβου και η Σαλώμη φθάνοντας εκεί, γίνονται αδιάψευστοι μάρτυρες της Ζωηφόρου Αναστάσεως του Χριστού. Μάλιστα το αναστάσιμο γεγονός επιβεβαιώνεται σε αυτές από Άγγελο Κυρίου, ο οποίος πρώτος τις αναγγέλλει την εκ νεκρών έγερση του Θεανθρώπου Κυρίου. "Ἠγέρθη οὐκ ἔστιν ὧδε, ίδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτὸν" (Μρκ. ιστ' 6)". "Ο Χριστός αναστήθηκε! Δεν είναι εδώ. Ιδού η απόδειξη! Το μέρος που τον έβαλαν, είναι άδειο!" Σχολιάζοντας ο άγιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας τον παρόντα στίχο, γράφει πως οι Μυροφόρες δέχονται μεν την αναστάσιμη είδηση, αλλά λαμβάνουν και τα διαπιστευτήρια της νίκης του θανάτου από τον Αναστάντα Κύριο. Ο Θεός ανταμείβει την γυναίκα στο πρόσωπο των Μυροφόρων, διότι ενώ η πρώτη γυναίκα, η Εύα παρέσυρε την ανθρωπότητα στην πτώση και στην φθορά, τώρα οι Μυροφόρες καθίστανται οι πρώτοι κοινωνοί της άληκτης χαράς και της αιώνιας ευφροσύνης.

Όχι τυχαία, ο ιερός ευαγγελιστής Μάρκος δηλώνει την χρονολογική λεπτομέρεια "ανατείλαντος του ήλιου". Αφενός τονίζει το ξεκίνημα της καινούργιας ημέρας, της Κυριακής, της πρώτης ημέρας της εβδομάδος. Αφετέρου η ανατολή του ήλιου συμπίπτει με την ανατολή του Ήλιου της Δικαιοσύνης, δηλ. την Ανάσταση του Κυρίου. Κατά την πρώτη ημέρα της δημιουργίας του κόσμου ο Θεός εποίησε το φως. Αλλά και κατά την πρώτη ημέρα της εβδομάδος, το Φως του κόσμου, ο Κύριος ανατέλλει από την σκοτία του τάφου. Θέτοντας κανείς τα θεία και υπερφυή γεγονότα σε μια χρονολογική σειρά, θα διαπιστώσει πως το Πάθος συνδυάζεται με την νύκτα. Σταυρώθηκε ο Χριστός και ο ήλιος κρύφτηκε, ο δε ουρανός σκοτείνιασε. Το νεκρό Του σώμα τοποθετήθηκε σε λαξευμένο μνημείο, λίγο πριν τη δύση του ήλιου της επόμενης ημέρας. Και ανασταίνεται εκ νεκρών, όταν ο ήλιος πλησιάζει να ανατείλει και να ξεκινήσει η τρίτη ημέρα. Επομένως η ανατολή του ήλιου προμηνύει την Ανάσταση του Θεανθρώπου. Θα μας επισημάνει ο ιερός υμνωδός στον "οίκο" του όρθρου της Κυριακής του Πάσχα: "Τὸν πρὸ ἡλίου Ἥλιον, δύναντα ποτὲ ἐν τάφω, προέφθασαν πρὸς ὄρθρον, ἐκζητούσαι ὡς ἡμέραν, Μυροφόροι κόραι."

Αυτή όμως την ανατολή του Ήλιου δεν γεύονται μόνο οι Μυροφόρες γυναίκες, αλλά κάθε μέλος του σώματος της Εκκλησίας. Εξάλλου η πεμπτουσία της χριστιανικής πίστης είναι η Ανάσταση του Κυρίου. Τα πάντα μέσα στην χριστιανική βιωτή εδραιώνονται στην Ανάσταση. Ακόμη κι αν υπάρχουν ασθένειες, θλίψεις, δοκιμασίες, ακόμη και θάνατοι, πίσω απ' όλες αυτές τις καταστάσεις κρύβεται η χαρά και η ελπίδα της Ανάστασης. Η νύχτα έρχεται και σκοτάδι απλώνεται παντού, όμως μετά από λίγες ώρες χαράζει, ξημερώνει και ξεπροβάλλει ο ήλιος με τις ζωογόνες ακτίνες του. Αντίστοιχα σημειώνει ο Ιερός Χρυσόστομος μπορεί ο κάθε άνθρωπος να βιώνει τον Σταυρό και το πάθος, αλλά σύντομα εμφανίζεται ο του Θεού Μονογενής Υιός και με τις θεϊκές ακτίνες του διαλύει κάθε ζόφο.

Το άγγελμα της Ανάστασης μας προσκαλεί να αναμετρηθούμε με τον έσω άνθρωπο. Μας καλεί να αφήσουμε χώρο στην καρδιά μας, ώστε να εισέλθει ο Αναστημένος Χριστός. Μαζί με την δική του τριήμερο εξανάσταση, οφείλουμε να πετύχουμε και την δική μας πνευματική ανάσταση, απότοκος της ζωηφόρου μετάνοιά μας. Μετανοώντας, κατορθώνουμε την οικειοποίηση της Θείας Χάριτος που συντρίβει κάθε δαιμονική δύναμη και ανανεώνει την πνευματικότητά μας. Προπάντων δε με την μετοχή μας στα χαριτόβρυτα μυστήρια της Αγίας μας Εκκλησίας, βιώνουμε την αναστημένη ζωή του Χριστού, προγευόμαστε την Βασιλεία του Θεού.

Ερμηνεύοντας ο άγιος Πορφύριος την Ανάσταση του Χριστού, έλεγε κάποια φορά: "Τι ευτυχία η Ανάσταση! Ο Χριστός με την Ανάστασή Του δε μας πέρασε απέναντι από ένα ποτάμι, από ένα ρήγμα γης, από μια διώρυγα, από μια λίμνη ή από την Ερυθρά θάλασσα. Μας πέρασε απέναντι από ένα χάος, από μια άβυσσο που ήταν αδύνατο να την περάσει ο άνθρωπος μόνος του. Ο Χριστός μας πέρασε από το θάνατο στη ζωή." Είθε λοιπόν πάντοτε να ζούμε την προσμονή της Ανάστασης, την προσδοκία της μέλλουσας ζωής. Αμήν!

Κυριακή, 25 Απριλίου 2021

σύντομο τροπάριο Κασσιανής

 Εν όψει της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος αναρτούμε το περίφημο δοξαστικό της Κασσιανής "Κύριε η εν πολλαίς αμαρτίαις..." σε κάπως σύντομο μέλος, όπως το παραθέτει στο βιβλίο του ο αείμνηστος ιεροψάλτης Θεόδωρος Μαϊκαντής. 

Το τοποθετεί στον εσπερινό της Προηγιασμένης το πρωί της Μεγάλης Τετάρτης.






 


Τετάρτη, 14 Απριλίου 2021

χειροτονία εις διάκονο του Μιχαήλ Βραχά

 Τη χειροτονία ενός νέου Κληρικού τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς, την Κυριακή Δ’ Νηστειών, 11 Απριλίου 2021. Ο Σεβ. Ποιμενάρχης ιερούργησε στον Ιερό Ναό Αγίου Αποστόλου Θωμά στο Αγρίνιο, όπου κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας χειροτόνησε στον βαθμό του διακόνου τον κ. Μιχαήλ Βραχά.

Ο νέος διάκονος είναι άγαμος, απόφοιτος του τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, πτυχιούχος της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών. Επίσης, ασχολήθηκε ενεργά με την εκκλησιαστική μουσική και ήταν λαμπαδάριος στον ιερό ναό αποστόλου Ιωάννου του Θεολόγου στις Φυτείες Ξηρομέρου. Κατά την προσφώνησή του αναφέρθηκε με θεολογικό λόγο στις περιπλανήσεις της ζωής του που τον οδηγούσαν πάντοτε στο λιμάνι της Εκκλησίας και στον Χριστό. Ιδιαίτερα μνημόνευσε τον Άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη και γενικώς τις διδαχές των Αγίων μας. Ευχαρίστησε την οικογένειά του και όλους τους πνευματικούς του αδελφούς και φίλους για την κατά καιρούς συμπαράστασή τους, ενώ ευχαρίστησε τους πνευματικούς του πατέρες, ιεροκήρυκα αρχιμ. Παύλο Ντανά και πρωτοπρ. Βασίλειο Μπρέσιακα. Τέλος, ιδιαιτέρως ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη κ.κ. Κοσμά για την πνευματική του αγάπη και στήριξη, η οποία τον οδήγησε στην εμπιστοσύνη του για την σημερινή χειροτονία.

Στην αντιφώνησή του ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, λαμβάνοντας αφορμή από το ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας, αναφέρθηκε στην σημασία και την αξία της Πίστεως στη ζωή του χριστιανού και ειδικά του Κληρικού. Απευθυνόμενος στον νέο διάκονο, του συνέστησε να αγωνίζεται για να αυξάνει την πίστη του, λέγοντας τα εξής:

«Μετά την Μεταμόρφωση, ο Κύριος συνάντησε έναν πατέρα που είχε το παιδί του άρρωστο, να υποφέρει και να βασανίζεται. Είχε τρέξει παντού, αλλά κανείς δεν μπορούσε να το βοηθήσει. Μέχρι που ήρθε Εκείνος που αγαπά τον άνθρωπο και μπορεί να κάνει τα πάντα γι’ αυτόν. Και τί του ζήτησε, παιδί μου, ο Χριστός, ως προϋπόθεση; Του ζήτησε την Πίστη, κι αυτή η πίστη του έφερε το θαύμα. Αυτή η πίστη συνέτριψε τον διάβολο. Αυτή την πίστη ζητάει ο Θεός από όλους τους χριστιανούς και ιδιαίτερα από εμάς τους κληρικούς … Αυτή την πίστη, παιδί μου Μιχαήλ, να αγωνίζεσαι να σταθεροποιείς και να αυξάνεις μέσα σου. Τότε θα προσεύχεσαι και θα μιλάς με τον Χριστό. Θα καίει η καρδιά σου για τον Χριστό.

Ο σήμερα τιμώμενος άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, τονίζει ότι “η πίστη διαλύει τη σύγχυση και οδηγεί στη σωτηρία και τον αγιασμό”. Η πίστη, μας βοηθάει να προσευχόμαστε θερμά και να έχουμε προσευχή θερμή και δυνατή που θα την ακούει ο Θεός. Και σκέψου τί σημαίνει να ακούει την προσευχή σου ο Θεός!».

Συνεχίζοντας ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε την οικογένεια του νέου διακόνου και τους πνευματικούς του πατέρες. Επίσης συνεχάρη ιδιαιτέρως τον ίδιο για την απόφαση της αφιερώσεώς του στην Εκκλησία.

«Σε αυτή την εποχή της συγχύσεως, της αποστασίας, της υποτονικότητος πήρες την απόφαση να αφιερωθείς ολοκληρωτικά στον Θεό. Γνωρίζεις τί πιστεύει ο κόσμος για την Ιερωσύνη. Γνωρίζεις ότι θα είσαι άμισθος ιερεύς και γνωρίζεις τί σταυρός είναι η Ιερωσύνη. Μπορούσες να διαλέξεις κάτι άλλο στη ζωή σου. Και προσόντα έχεις, και σπουδές έκανες, και όμως τα αφήνεις όλα στα ματωμένα πόδια του Εσταυρωμένου και λες: Κύριε για εσένα τα δίνω όλα. Όλα για την διακονία των αδελφών μου. Σε συγχαίρουμε παιδί μου για αυτό», τόνισε ο Σεβασμιώτατος κ. Κοσμάς.

Στο κάτωθι βίντεο αξίζει να ακούσετε την εκλεκτή ομιλία του νέου διακόνου, καθώς και την αντιφώνηση του επισκόπου μας.


 

Δευτέρα, 29 Μαρτίου 2021

κοίμηση Νικολάου Παγώνη

 Ιερός Ναός Αποστόλου Παύλου Μεγάλης Χώρας

Εκοιμήθη ο Νικόλαος Παγώνης, ο οποίος διετέλεσε, με αυταπάρνηση, για 55 έτη Πρωτοψάλτης του Ναού μας. Ξεκίνησε την Διακονία του στον Ιερό Ναό, κοντά στον τότε Εφημέριο μακαριστό πατήρ Ευστράτιο Παπαχρήστο, του οποίου υπήρξε άμεσος και ακούραστος συνεργάτης για 30 περίπου χρόνια. Την ίδια συνεργασία συνέχισε και με τους μετέπειτα Εφημερίους π. Νικόλαο Παπαγεωργίου, π. Ιωάννη Λουκά & π. Κοσμά Τσιτσιβό. Πολλοί τον θυμούνται να έρχεται με τα πόδια από το Αγρίνιο ακόμα και με δύσκολες καιρικές συνθήκες, ευρισκόμενος πάντοτε εγκαίρως στο καθήκον του.
Πάντοτε θα θυμόμαστε την παρουσία του στο αναλόγιο όπου έψελνε με ζήλο Κυριακές, Γιορτές αλλά και στις χαρές και τις λύπες μας.
Ο ίδιος όπως έλεγε αισθανόταν Ζαπαντιώτης. Ευχόμαστε ο Θεός να τον αναπαύει.
ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΑΥΤΟΥ.