Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

χειροτονία π. Σεραφείμ Ντόβα

Ο λίαν αγαπητός συνάδελφος ιεροψάλτης των Παπαδατών Μακρυνείας Ευθύμιος Ντόβας από προχθές 20 Σεπτεμβρίου εισήχθη στον ιερό κλήρο, χειροτονηθείς διάκονος στον ιερό ναό των Αγίων Θεοδώρων Ορεστιάδος υπό του οικείου επισκόπου π. Δαμασκηνού.
Αφ’ εσπέρας ο Σεβασμιώτατος έκειρε Ρασοφόρο τον υποψήφιο στην Ιερά Μονή Αγίας Σκέπης – Αγίας Παρασκευής Νέας Βύσσης, τον οποίο χειραγώγησε ο Ηγούμενος της Μονής Αρχιμ. του Οικουμενικού Θρόνου Βαρθολομαίος Αστεριάδης, παρουσία των οικείων του και φίλων οι οποίοι έσπευσαν να παραστούν στο γεγονός. Να σημειώσουμε ότι και τρεις κληρικοί της περιοχής μας (π. Θεοφάνης από Αντίρριο, π. Καλλίνικος από Καμαρούλα και π. Αναστάσιος από Κυψέλη) ταξίδεψαν μέχρι την μακρινή Ορστιάδα για να συμπροσευχηθούν.
Πλέον θα προσφωνούμε τον χειροτονηθέντα με το όνομα πατήρ Σεραφείμ.
Εγκαρδίως ευχόμαστε να έχει καλή διακονία και να μάς θυμάται στο άγιο θυσιαστήριο!








Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

ρεπορτάζ από πανήγυρη ιεράς μονής Κατερινούς


Μετά από πρόσκληση της καθηγουμένης Μαριάμ μοναχής, κλιμάκιο της χορωδίας του συλλόγου ιεροψαλτών <Άνθιμος ο αρχιδιάκονος> (με έδρα το Αγρίνιο) έψαλλε στις ακολουθίες του εσπερινού - όρθρου - θείας λειτουργίας στην εορτάζουσα ιερά μονή Γενεσίου της Θεοτόκου Κατερινούς, πάνω από την Γαβαλού Μακρυνείας.


Στον εσπερινό συμμετείχαν οι ιεροψάλτες: Αγγελής Ανδρέας, Βλάχος Γεώργιος, Γαρουφαλής Λεωνίδας, Γκιάφης Ιωάννης, Παππάς Δημήτριος, Παππάς Νικόλαος, Ρούμελης Ιωάννης, Τζαβέλας Σπυρίδων, Φωτάκης Γρηγόριος.  Εψάλησαν τα ανοιξαντάρια του Θεοδώρου Φωκαέως, αργοσύντομο κεκραγάριο πλαγίου δευτέρου κατ' ερμηνεία Θρασυβούλου Στανίτσα, στιχολογία σε ρυθμό τρίσημο κατ' αγιορείτικη παράδοση και τα ιδιόμελα - δοξαστικά από τη μουσική φόρμιγγα του Κωνσταντίνου Πρίγγου.


Το πρωί ο χορός απετελέσθη από τους: Γαρουφαλή Λεωνίδα, Γκιάφη Ιωάννη, Γοργολίτσα Αναστάση, Μουστάκα Ιωάννη, Πετρόπουλο Αθανάσιο και Ρούμελη Ιωάννη. Μεταξύ άλλων απεδόθησαν πασαπνοάριο πρώτου ήχου και στιχολογία από το βιβλίο του Αποστόλου Παπαχρήστου, αργό προσόμοιο αίνων και δοξαστικό από φυλλάδα του Κωνσταντίνου Μπαλατσιά, αργή δοξολογία Πέτρου Λαμπαδαρίου σε πλάγιο του δευτέρου, δύναμις Ζαφειρίου Παπαχρήστου σε δευτερόπρωτο, χερουβικό Ανθίμου αρχιδιακόνου σε βαρύ διατονικό, ομόηχα λειτουργικά Μιχαήλ Χατζηαθανασίου και κοινωνικό <Ποτήριον...> Μπαλασίου ιερέως σε πλάγιο του πρώτου.


Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

ασματικό (άγια) Γεωργίου Κρητός

Ο συνάδελφος Ανδρέας Αγγελής ανήρτησε στο διαδίκτυο ένα εκτενές ασματικό της δοξολογίας σε ήχο τέταρτο - άγια, η οποία ψάλλεται στις εορτές του Τιμίου Σταυρού.
Αξίζει να προσέξουμε την ερμηνεία, καθότι στην εικόνα του βίντεο μπορούμε να διαβάσουμε το μουσικό κείμενο με τα ισοκρατήματα και τις έλξεις.


Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

αφίσα Υψώσεως Τιμίου Σταυρού

Το πανέμορφο ναΰδριο του Αγίου Νείλου πίσω απ' το αλσύλλιο του Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου εορτάζει καί κατά την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.
Η ευλαβής οικογένεια Ρούμελη που το ανήγειρε μάς καλεί στις ακολουθίες κατα το κάτωθι πρόγραμμα:


Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

ο Ανδρέας Αναστασιάδης - Χατζής στα Ιεροσόλυμα

Ο συντοπίτης μας άρχων μουσικοδιδάσκαλος της Μ.τ.Χ.Ε. Ανδρέας Αναστασιάδης - Χατζής βρέθηκε πριν λίγες μέρες στα Ιεροσόλυμα, πραγματοποιώντας προσκυνηματικό ταξίδι.  Αναδημοσιεύουμε φωτογραφία και σχετικό σχόλιο.



Παρασκευή, 8 Σεπτεμβρίου 2017

Χίος: συνέδριο για τον Απόστολο Κώνστα



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Επιστημονικής διημερίδας στη Χίο με θέμα «Απόστολος Κώνστας ο Χίος, ο τέταρτος των τριών»

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε  η επιστημονική διημερίδα στη Χίο με θέμα: «Απόστολος Κώνστας ο Χίος, ο τέταρτος των τριών». Οι συνεδρίες της διημερίδας έλαβαν χώρα στο Αναγνωστήριο της Δ.Κ.Ι.Β.Χίου «ΚΟΡΑΗΣ» και όλη την οργάνωση είχε αναλάβει ο Χορός Ψαλτών Χίου με την συμπαράσταση της Δ.Κ.Ι.Β.Χίου «ΚΟΡΑΗΣ».
Κατάμεστη ήταν η αίθουσα του αναγνωστηρίου και τις δυο ημέρες των συνεδριών. Την 1η Σεπτεμβρίου και ώρα 18:30 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου Ψαρών και Οινουσσών κ. Μάρκος έκανε τον αγιασμό και τον χαιρετισμό – έναρξη του συνεδρίου μας. Ακολούθως τον λόγο έλαβε ο Χοράρχης του Χορού Ψαλτών Χίου κ.Ηρακλής Μαλανδρίνος ο οποίος καλωσόρισε τον Σεβασμιώτατο, τους ομιλητές με κορυφαίο τον Καθηγητή κ.Γρηγόριο Στάθη και το φιλόμουσο ακροατήριο. Ο κ. Ηρακλής Μαλανδρίνος αναφέρθηκε δι’ ολίγων στα της συγκλήσεως της διημερίδας και τόνισε την αξία και την σημαντικότητα ενός τέτοιου Επιστημονικού συνεδρίου στη Χίο. Ανέγνωσε τα ονόματα όλων όσων απέστειλα χαιρετισμούς και προσκάλεσε στο βήμα να απευθύνει χαιρετισμό τον Πρόεδρο της Δ.Κ.Ι.Β.Χίου «ΚΟΡΑΗΣ» κ. Κωνσταντίνο Μερούση, τον Πρόεδρο του Χορού Ψαλτών Χίου ιατρό κ.Νικόλαο Βουρνού και τον Πρόεδρο του συλλόγου Ιεροψαλτών Χίου «Ρωμανός ο Μελωδός» κ.Ιωακείμ Ροδινό.
Κατόπιν τον λόγο έλαβε ο Κορυφαίος της Μουσικολογίας Ομότιμος Καθηγητής κ.Γρηγόριος Στάθης, ο οποίος καθήλωσε το ακροατήριο με τον λόγο του, ο οποίος αποτέλεσε μια ιστορική αναδρομή στη ζωή του Αποστόλου Κώνστα με στοιχεία μυθοπλασίας και περιστατικών με βάση τις πηγές. Τον λόγο έλαβε κατόπιν ο κ.Θωμάς Αποστολόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής του Ε.Κ.Π.Α., ο οποίος και αποτελεί τον κατεξοχήν ειδήμονα μελετητή του Αποστόλου Κώνστα του Χίου διότι έχει εκπονήσει σχετική διατριβή. Ο κ. Αποστολόπουλος αναφέρθηκε στο θεωρητικό έργο του Αποστόλου Κώνστα. Ακολούθησε διάλειμμα και κέρασμα. Στο δεύτερο μέρος μίλησε ο συμπατριώτης μας, Καθηγητής της Ανώτατης Πατριαρχικής Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Κρήτης κ. Μιχαήλ Στρουμπάκης, με αναφορά στο αποθησαυρισμένο στη Βιβλιοθήκη Χίου Κωδικογραφικό έργο του Αποστόλου Κώνστα του Χίου, με προβολές χειρογράφων και σχετικών μουσικών προσεγγίσεων,  στο τέλος της εισήγησης του οποίου συνέψαλλαν μαζί του, μέλη του Χορού Ψαλτών Χίου, το Δοξαστικό των Αγ.Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού σε μέλος Αποστόλου Κώνστα και εξήγηση Μιχαήλ Στρουμπάκη. Ακολούθως έλαβε τον λόγο ο κ.Ηρακλής Μαλανδρίνος ο οποίος ευχαρίστησε θερμά, όνομα κατ’ όνομα όλους όσους συνέβαλαν και βοήθησαν στην πραγματοποίηση αυτής της διημερίδας. Μετά ταύτα, σήμανε λήξη της πρώτης ημέρας και οι παρευρισκόμενοι έσπευσαν να συγχαρούν και να γνωρίσουν του ομιλητές Μουσικολόγους με επίκεντρο τον σεβαστό Ομότιμο Καθηγητή κ. Γρηγόριο Στάθη. 



Την άλλη μέρα Σάββατο 2 Σεπτεμβρίου και ώρα 11η  πρωινή μετά την προσέλευση των συνέδρων και των ομιλητών, ξεκίνησε η πρώτη σειρά των εισηγήσεων με την κ.Σέβη Μαζέρα, διδάσκουσα στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Βελλάς Ιωαννίνων, η οποία αναφέρθηκε στις μελοποιήσεις  του «Άξιον εστίν» απ’ τον Απόστολο Κώνστα. Τον λόγο έλαβε μετά την κ.Μαζέρα ο κ.Γεώργιος Κωνσταντίνου, Χοράρχης της Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας, με θέμα: «Ο Απόστολος Κώνστας, πρόδρομος και συνοδοιπόρος των τριών». Ο κ.Κωνσταντίνου ανέπτυξε το θέμα του  διεξοδικά με πλήθος παραδειγμάτων και προβολών. Ακολούθησε συζήτηση – διάλειμμα και κέρασμα. Στο δεύτερο και τελευταίο μέρος τον λόγο έλαβε ο κ.Γρηγόριος Αναστασίου, Επιστημονικός συνεργάτης του Ι.Β.Μ της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, με θέμα: «Ο Απόστολος Κώνστας ως μελοποιός μέσα από τα ανοιξαντάρια του». Ο κ.Αναστασίου αναφέρθηκε στο θέμα του με ιδιαίτερα προσεγμένο τρόπο προσέγγισης και πλήθος παραδειγμάτων.
Αφού ο κ.Αναστασίου περάτωσε την εισήγηση του, το λόγο έλαβε και πάλι ο κ.Ηρακλής Μαλανδρίνος, ο οποίος αφού ευχαρίστησε θερμά τους κ. ομιλητές και την κ. ομιλήτρια, σε μια κίνηση ευγνωμοσύνης παρακάλεσε τον κ. Γρηγόριο Στάθη, να παραλάβει το δώρο το οποίο είχε ετοιμάσει ο Χορός Ψαλτών Χίου για εκείνον και όλους τους ομιλητές και να σημάνει με έναν μικρό επίλογο την λήξη της διημερίδας. Μετά την λήξη της διημερίδας και πάλι το φιλόμουσο ακροατήριο με ενθουσιασμό και εμφανή την ικανοποίηση του για την εξέλιξη του συνεδρίου έσπευσαν να συγχαρούν και να ευχαριστήσουν πάντες τους ομιλητές και διοργανωτές της διημερίδας.
Το απόγευμα του Σαββάτου τελέστηκε Εσπερινός στον Ιερό Ναό Αγ.Μαρίνης Καλοπλύτου Πόλεως Χίου και μνημόσυνο πάντων των Χίων και εν Χίω κεκοιμημένων Ψαλτών. Την επόμενη ημέρα Κυριακή 3 Σεπτεμβρίου τελέστηκε Όρθρος και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία επι τη μνήμη της σύναξης των Αγίων της Χίου, στον Ιερό Ναό Αγ.Γεωργίου Φρουρίου, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.Μάρκου, ο οποίος τίμησε με τον Σταυρό του Αγ.Ισιδώρου τον Ομότιμο Καθηγητή κ.Γρηγόριο Στάθη. Ακολούθησε λιτανεία εντός των τειχών του Φρουρίου. Στις ως άνω ακολουθίες έψαλλαν στον δεξιό Χορό πάντες οι προσκεκλημένοι Μουσικολόγοι και στον αριστερό κλιμάκιο του Χορού Ψαλτών Χίου.

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

τριπλά "Κύριε ελέησον" πλαγίου δευτέρου ήχου.

Οι περισσότεροι ιεροψάλτες γνωρίζουμε ως τριπλά "Κύριε ελέησον" τα πεντάηχα του Νηλέως Καμαράδου, του πρώτου ήχου σε μέλος Θεοδώρου Φωκαέως, αλλά και τα αγιορείτικα του πλαγίου πρώτου ήχου.
Στην κάτωθι ανάρτηση ο συνάδελφος Αναστάσης Καντάνης παρουσιάζει τριπλά "Κύριε ελέησον" σε πλάγιο του δευτέρου ήχου, όπως εψάλησαν σε αγρυπνία στον ιερό ναό Αγίας Παρασκευής Αγρινίου.

 

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Γιάννης Παπαχρήστος.





 Ο μελωδικότατος συμπατριώτης μας Γιάννης Παπαχρήστος στην πανήγυρη του Αγίου Ιωάννη Ρέντη, δίπλα στον πρωτοψάλτη & χοράρχη Σταύρο Πήλιουρα.

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017

η ψαλτική στην υπηρεσία του συγκρητισμού;

Αναδημοσιεύομε κατωτέρω μικρό άρθρο του κ. Σωκράτη Αρπακουλάκη, δημοσιευθέν στον "ορθόδοξο τύπο" στο τεύχος 2173 της 14ης Ιουλίου 2017, δίνοντας αφορμή για προβληματισμό σε όλους τους ιεροψάλτες και φιλόμουσους. 
Μπορούν οι ύμνοι της λατρείας να λέγονται σε οποιοδήποτε τόπο;

"Στὰ πλαίσια τοῦ Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν & Ἐπιδαύρου πραγματοποιεῖται συναυλία στὸ Ἡρώδειο ὅπου ὅπως ἀναφέρεται «ἡ βυζαντινὴ μουσικὴ συναντᾶ τὴν ὀθωμανική (...). Ὁ Βυζαντινὸς Χορὸς Τρόπος συμπράττει μὲ σύνολο Τούρκων τραγουδιστῶν θρησκευτικῆς μουσικῆς μὲ γέφυρα δύο ὄργανα: τὴ λύρα ποὺ παίζουν οἱ Ἕλληνες τῆς Πόλης καὶ τὸ νέι, τὸ μουσικὸ ὄργανο τῶν δερβίσηδων». 
Εἶναι κάτι ποὺ δυστυχῶς δὲν γίνεται γιὰ πρώτη φορά. Στὸ παρελθὸν καὶ ἡ ΕΛ.ΒΥ.Χ., ὑπὸ τὴ διεύθυνση τοῦ ἀοιδίμου διδασκάλου Λυκούργου Ἀγγελόπουλου, εἶχε συμμετάσχει σὲ τέτοιου εἴδους ἐκδηλώσεις. Εἶναι λυπηρὸ τὸ φαινόμενο ψάλτες, κατώτεροι κληρικοὶ φέροντες τὴν ἐνδυμασία τῆς διακονίας τους νὰ ἀσελγοῦν σὲ μία τέχνη κατεξοχὴν λειτουργική, ἀρρήκτως συνδεδεμένη μὲ τὴ Λατρεία τῆς Ἐκκλησίας. Ἀπογυμνωμένη ἀπὸ τὸ περιβάλλον στὸ ὁποῖο γεννήθηκε καὶ ἀναπτύχθηκε, ἡ ψαλτικὴ περιφέρεται ὡς στεῖρο στοιχεῖο πολιτισμοῦ, ὡς μουσειακὸ εἶδος, σὲ θέατρα καὶ σκηνὲς συγκερασμένη μὲ ἀλλότριες θρησκευτικὲς τέχνες πρὸς τέρψιν μιᾶς θολοκουλτουριάρικης ἐλὶτ καὶ ἄλλων γνωστῶν συγκρητιστικῶν κύκλων. Καμμία ἀντίρρηση δὲν ὑπάρχει ὡς πρὸς τὴν κοινὴ μουσικὴ πορεία τῶν δύο πολιτισμῶν (βυζαντινοῦ καὶ ὀθωμανικοῦ). Ἡ ἀνάδειξη ὅμως κοινῶν μουσικῶν χαρακτηριστικῶν θὰ μποροῦσε νὰ πραγματοποιηθεῖ μὲ χρήση μόνο ἐξωεκκλησιαστικῶν συνθέσεων. Ἔχοντας συνεργαστεῖ μὲ τὸν ἐν λόγῳ χορὸ ἀπὸ τὴ σύστασή του ἕως σήμερα, γνωστοποίησα μέσῳ ἐπιστολῆς μου στὸ διδάσκαλό μου καὶ διευθυντὴ τοῦ Βυζαντινοῦ Χοροῦ Τρόπος κ. Κωνσταντῖνο Ἀγγελίδη τὴ λήξη τῆς συνεργασίας μας, γιὰ τοὺς λόγους ποὺ ἀνέφερα παραπάνω.
Ἡ χρησιμοποίηση τῆς ψαλτικῆς τέχνης πρὸς ἐξυπηρέτηση οἰκουμενιστικῶν σχεδίων εἶναι μία πολὺ παλιὰ ἱστορία. Στὴ βιογραφία τοῦ ἀοιδίμου Α.Π.Μ.τ.Χ.Ε. Θρασυβούλου Στανίτσα, γραμμένη ἀπὸ τὸν π. Σεραφεὶμ Φαράσογλου, ἀναφέρεται μὲ καμάρι ὅτι ἔψαλε στὸ ἱστορικὸ γεγονὸς τῆς ἐπιδόσεως τοῦ «Τόμου ἀγάπης» πρὸς τὸν πάπα μέσα στὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Λατερανοῦ στὴ Ῥώμη παρουσίᾳ τοῦ πάπα καὶ ἀντιπροσώπων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τὸ ἔτος 1972. Ἐπίσης στὴ γνωστὴ στὸν ἱεροψαλτικὸ κόσμο ἐκπομπὴ τοῦ Ῥαδιοφωνικοῦ σταθμοῦ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος «Πρόσωπα καὶ Παράδοση», ποὺ μεταδιδόταν ἕως προσφάτως, ὁ τότε προσκεκλημένος τῆς ἐκπομπῆς Λαμπαδάριος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Θωμᾶ Ἀμπελοκήπων (Γουδῆ) κ. Πέτρος Πάτρας ἀναφέρεται μὲ ἰδιαίτερη ἱκανοποίηση στὴ συμμετοχή του μὲ τὴ χορῳδία τοῦ  Α.Μ.Μ.τ.Χ.Ε. Θεοδώρου Βασιλικοῦ στὸ Πανθρησκειακὸ συνέδριο τῆς Ἀσσίζης.
Δὲν τὰ γράφω αὐτὰ θέλοντας νὰ σπιλώσω τὴ μνήμη καταξιωμένων Ἀρχόντων Πρωτοψαλτῶν οὔτε νὰ δυσφημίσω ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιολογότατους Πρωτοψάλτες καὶ διευθυντὲς περίφημων χορῳδιακῶν σχημάτων. Ἐξάλλου ὁ κ. Ἀγγελίδης ὑπῆρξε διδάσκαλός μου καὶ ἐγὼ συνεργάτης του στὸ Βυζαντινὸ Χορὸ Τρόπος. Ἁπλῶς μὲ λυπεῖ βαθύτατα ἡ λανθασμένη ὀπτικὴ γωνία ἀπὸ τὴν ὁποία βλέπουν τὴν ὕψιστη αὐτὴ λειτουργικὴ τέχνη τῆς Ἐκκλησίας οἱ ἐκπρόσωποι καὶ ἐκφραστές της."

Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

η χορωδία μας στην ιερά μονή Φωτμού

Δημοσιεύουμε σήμερα τρεις (3) ακόμη φωτογραφίες του κλιμακίου της χορωδίας μας, το οποίο απέδωσε επίκαιρους ύμνους στην εκδήλωση της 16ης Αυγούστου.
Με την ευκαιρία αυτή ευχαριστούμε θερμώς τον Δήμο Θέρμου και τον αγαπητό δάσκαλο - ιεροψάλτη Αθανάσιο Ζέρη για τη συνεργασία που είχαμε, καθώς και για το δείπνο που παρέθεσαν στα λουτρά Μυρτιάς.



Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Έναρξη εκδηλώσεων για τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό στη γενέτειρά του

   Ξεκίνησαν στον Δήμο Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας οι εκδηλώσεις για την μνήμη του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού που σε λίγες ημέρες τιμάται. Ιδιαιτέρως φέτος οι εκδηλώσεις είναι αφιερωμένες σε γνωστά αρχαιολογικά και βυζαντινά μνημεία της περιοχής του Θέρμου. Για τον λόγο αυτό η σηματοδότηση των εκδηλώσεων έγινε όχι μέσα στην πόλη του Θέρμου, αλλά σε ένα ξεχασμένο μοναστηράκι την Ιερά Μονή Φωτμού η Φωτεινού όπως ονομάζεται.
   Η Ιερά Μονή Φωτμού η Φωτεινού αποτελεί βυζαντινό μνημείο το οποίο ανακαλύφθηκε ύστερα από επίμονη εργασία του αειμνήστου καθηγητού Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Αθανασίου Παλιούρα. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το χωριό Πετροχώρι Θέρμου. Είναι αφιερωμένο στην Υπεραγία Θεοτόκο την Περίβλεπτο. Εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου. Την ονομασία της η Μονή την έλαβε πιθανότατα από την θέση στην οποία βρίσκεται σε σχέση με την λίμνη Τριχωνίδα. Σήμερα διασώζεται μόνο το καθολικό της Μονής με εμφανείς κάποιες αγιογραφίες του 15ου αιώνος και στα νοτιοανατολικά κάποια ερείπια κελιών. Την Ιερά Μονή κόσμησε και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, αλλά και άλλες προσωπικότητες της περιοχής.
   Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με την τέλεση Εσπερινού και Αρτοκλασίας από τον σύλλογο Αποκουριτών Αθηνών «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός». Τον πανηγυρικό Εσπερινό τέλεσε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Θεόκλητος Ράπτης, Αρχιερατικός Επίτροπος Θέρμου, συμπαραστατούμενος από τον αιδεσιμολογιώτατο π. Σπυρίδωνα Λόντο, Προϊστάμενο του Ιερού Νοαύ Ζωοδόχου Πηγής Ακαδημίας Αθηνών, τον αιδεσιμότατο π. Κωνσταντίνο Γιολδάση, εφημέριο Πετροχωρίου και τον αιδεσιμότατο π. Βασίλειο Λάμπο, εφημέριο Χρυσοβίτσης Θέρμου. Τους ύμνους του Εσπερινού απέδωσε κλιμάκιο της χορωδίας του συλλόγου Ιεροψαλτών Αγρινίου «Άνθιμος ο Αρχιδιάκονος», υπό τη διεύθυνση του χοράρχου κυρίου Λεωνίδα Γαρουφαλή.
    Στη συνέχεια και αφού παρετέθη ως κέρασμα το παραδοσιακό λουκούμι και νερό, στο προαύλιο της Μονής, η οσιολογιωτάτη μοναχή  Μαριάμ Σκαβάρα, ηγουμένη της Ιεράς Μονής Κατερινούς, επί χρόνια καθηγήτρια Φιλόλογος, Δρ. Βυζαντινής Αρχαιολογίας και συγγραφέας βιβλίου που αφορά την Ιερά Μονή Φωτμού μας μίλησε για την προσφορά των Μοναστηριών στον αγώνα της Επανάστασης, την ιστορία της Ιεράς Μονής Φωτμού αλλά και την παρουσία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού στην Μονή. Τόνισε δε την ενότητα την οποία είχαν τα Μοναστήρια με χαρακτηριστικό παράδειγμα στα έτη 1780-1834, όπου ο ιερομόναχος Αμβρόσιος διετέλεσε ηγούμενος της Μονής Προδρόμου στη Δερβέκιστα, ενώ συγχρόνως υπήρξε και ηγούμενος των Μονών Μυρτιάς και Φωτμού, τουλάχιστον από το 1826.
    Στο τελευταίο μέρος της εκδήλωσης το κλιμάκιο της χορωδίας του συλλόγου Ιεροψαλτών Αγρινίου «Άνθιμος ο Αρχιδιάκονος» απέδωσε ύμνους από την εορτή του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού (απολυτίκιο και καθίσματα Όρθρου) και δύο ύμνους προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου (Άξιον Εστί και μία προσευχή του Αγίου Ισαάκ του Σύρου μελοποιημένη). Του ύμνους παρουσίασε και σχολίασε θεολογικά ο κ. Σωκράτης Ψιλιάς, Θεολόγος Μ.Α. και Φιλόλογος, οποίος αναφέρθηκε και σε σύντομα περιστατικά από τον βίο του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.

   Την εκδήλωση έκλεισαν ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Θεόκλητος Ράπτης, ο οποίος εκπροσωπώντας τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.κ. Κοσμά ευχαρίστησε τους παρισταμένους για την παρουσία τους και κάλεσε να ακολουθήσουμε τα ίχνη του Αγίου Κοσμά για να μην χάσουμε και άλλο έδαφος από την χριστιανική μας πίστη και ελληνορθόδοξη παιδεία μας και ο Δήμαρχος Θέρμου που και αυτός με τη σειρά του ευχαρίστησε για την παρουσία όλων και τόνισε την ανάγκη να αναδεικνύονται τέτοια μνημεία όπως η Μονή Φωτμού.
























Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

από τον θάνατο στην κοίμηση.

Ιωάννου Αν. Γκιάφη
Θεολόγου-Πολιτικού επιστήμονος

Το πιο αδυσώπητο πρόβλημα του κάθε ανθρώπου ίσως είναι αυτό του «θανάτου». Δύσκολα δύναται κάποιος να διαχειριστεί έναν αποχωρισμό, μια ξαφνική απώλεια, πόσο μάλλον τη δική του αναμέτρηση με τον θάνατο. Στην καθημερινότητά μας το φαινόμενο του αποχωρισμού γνωστών και συγγενικών προσώπων μας είναι σύνηθες, όταν πάσης ηλικίας άνθρωποι φεύγουν από τον παρόντα κόσμο. Η κοσμική αντίληψη και η ουμανιστική θεώρηση οδηγείται στο συμπέρασμα της νομοτελειακής πράξης. Τα κάθε είδους φιλοσοφικά ρεύματα συγκλίνουν στην άποψη του αρχαίου φιλοσόφου Πυθαγόρα: «πως σε όλους είναι γραφτό να πεθάνουν». Η Αγία μας Εκκλησία το ενστερνίζεται αυτό;
Με την πτώση των Πρωτοπλάστων και την έξωση του Αδάμ και της Εύας από τον κήπο της Εδέμ, εισήλθε ο θάνατος στο ανθρώπινο γένος. Ο Απ. Παύλος θα μας πει ξεκάθαρα ότι: «διαμέσου ενός ανθρώπου, του Αδάμ, εισήλθε στον κόσμο η αμαρτία και διαμέσου της αμαρτίας ο θάνατος κι έτσι ο θάνατος διαδόθηκε σε όλους τους ανθρώπους.» (Ρωμ. ε΄, 12) Κάθε άνθρωπος ως γνήσιος απόγονος των Πρωτοπλάστων γεύεται το πικρό ποτήρι του θανάτου. Από αυτό δεν ξέφυγε ούτε ο Κύριος της ζωής και του θανάτου. Ενώ θα μπορούσε να το αποφύγει, τον βλέπουμε να σταυρώνεται και να θανατώνεται. Ό,τι περνάει το δημιούργημα, πρώτος το πέρασε ο Δημιουργός. Πράγματι ο Θεάνθρωπος Χριστός πέθανε επί του Σταυρού. Με την διαφορά ότι δεν έμεινε στον θάνατο. Με την Ζωηφόρο Ανάστασή Του εκ των νεκρών, χάρισε αιώνια προοπτική στον καθένα μας.
Διανύοντας τον μήνα Αύγουστο, η Αγία μας Εκκλησία έρχεται και μας υπενθυμίζει και έναν άλλο θάνατο. Μόνο που δεν τον ονομάζει θάνατο, αλλά «κοίμηση». Στις 15 Αυγούστου ολάκερη η Ορθοδοξία απ’ άκρου εις άκρου εορτάζει και πανηγυρίζει την κοίμηση της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου. Και εδώ είναι το οξύμωρο! Μπορεί ένας θάνατος να εορτάζεται; Μπορούμε να πανηγυρίζουμε για τον χωρισμό ενός αγαπημένου μας προσώπου; Απεναντίας, εκ πρώτης όψεως, διακατεχόμαστε ανθρωπίνως από λύπη, πόνο, στεναγμό και όχι από αισθήματα χαράς και αγαλλίασης!
Ανατρέχοντας στην ιερά υμνολογία της ημέρας, θα διαπιστώσουμε τον θάνατο της Κυρίας Θεοτόκου να τον χαρακτηρίζουν οι ιεροί ύμνοι: «ένδοξη κοίμηση», «πάνσεπτο κοίμηση», «νέκρωση άφθορος» κ. ά. Είναι δυνατόν ποτέ ένας χωρισμός να είναι χαρμόσυνος; Κι όμως, ενώ μπορεί να φαίνεται απίθανο, στην περίπτωση της Θεοτόκου γίνεται πραγματικότητα! Όταν αναφερόμαστε στην Παναγία, ομιλούμε περί της «πανσέπτου Μεταστάσεώς της εις τους Ουρανούς.» Η Παρθένος Μαριάμ, όπως όλοι οι άνθρωποι, κληρονόμησε την φθαρτότητα, κάτι όμως από το οποίο καθαρίσθηκε κατά την ημέρα του Ευαγγελισμού. Μπορεί και αυτή ως άνθρωπος να πέθανε, αλλά δεν έμεινε στη φθορά, πέρασε στην αφθαρσία. Δεν την ‘‘κράτησε ο τάφος’’, προχώρησε στην αιωνιότητα.
Η Παρθένος Μαρία αξιώθηκε από τον Θεό, να γίνει η μητέρα του μονογενούς Υιού Του. Δεν επιλέχθηκε τυχαία από όλες τις γυναίκες προκειμένου να υπηρετήσει το σχέδιο της Θείας Οικονομίας. Είχε όλες τις προϋποθέσεις και συγκέντρωνε στο πρόσωπό της όλες τις αρετές ώστε αυτή να γεννήσει τον Θεάνθρωπο Χριστό. Η προσφορά της υπήρξε μοναδική για όλους τους ανθρώπους διότι διαμέσου αυτής έρχεται ο Σωτήρας Χριστός επί της γης. Όλη η επίγεια διάβασή της ήταν μια θεοδρομία. Από τον Ευαγγελισμό της μέχρι την Ανάληψη του Υιού της στους Ουρανούς, έδειξε το μεγαλείο της προσωπικότητάς της, ως μητέρα και ως γυναίκα. Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λίαν εύστοχα θα την χαρακτηρίσει: «ταμειούχο» και «περιοχή χαρίτων». Όντως η Παναγία έγινε ο ταμίας του πλούτου της Θείας Χάριτος. Και μάλιστα ο άγιος Γρηγόριος παρομοιάζει την προσφορά της Θεοτόκου ως εξής: «Όπως ένας αυτοκράτορας παρέχει κάποια χρήματα στους υπηκόους του διαμέσου του ταμία του, έτσι και ο Βασιλεύς Χριστός μας δωρίζει τα πνευματικά αγαθά μέσω της Θεοτόκου». Η Παναγία μας δεν καλλιέργησε μόνο τα χαρίσματά της, αλλά τα σκόρπησε και τα σκορπά στους ανθρώπους.
Τόσο λοιπόν χαριτώθηκε από το Θεό, που Αυτός την τίμησε και μετά θάνατον. Θα το ακούσουμε να ψέλνεται συνεχώς στους ιερούς ναούς: «η μετά τόκον Παρθένος και μετά θάνατον ζωσα.» Η Παναγία ολοκληρώνοντας την πορείας της στη γη, εκλήθη για τον Ουρανό. Προετοιμάσθηκε καταλλήλως και αναχώρησε για τα ουράνια σκηνώματα της δόξης του Θεού. Το θαυμαστό είναι ότι ενώ ‘‘κοιμήθηκε’’, μετά από τρεις ημέρες διαπιστώθηκε από τον Απ. Θωμά ότι αναστήθηκε σωματικά και αναλήφθηκε στους ουρανούς. Μήπως το ίδιο δεν συνέβη και με τον Χριστό; Και ο μονάκριβος Υιός της αναστήθηκε εκ του τάφου και αναλήφθηκε ύστερα από λίγο στους ουρανούς. Έτσι δικαιολογείται που ο λαός μας την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, την θεωρεί ως το «Πάσχα του Καλοκαιριού».
Η Κοίμηση της Θεοτόκου μας φανερώνει μια μεγάλη αλήθεια που δυστυχώς μέσα στην δίνη των προβλημάτων μας, την ξεχνούμε. Δεν υπάρχει θάνατος! Υπάρχει «κοίμηση». Δεν υπάρχει οριστική παύση της ζωής, αλλά ένα «πέρασμα» σαν αυτό που πραγματοποίησε η Μητέρα του Υψίστου, από τη γη στον ουρανό. Η Παναγία δεν πέθανε, ζει και ενυπάρχει μέσα στη ζωή των ανθρώπων. Οι συνεχείς θαυματουργικές παρεμβάσεις της αυτό αποδεικνύουν. Κάθε μέρα διαμεσολαβεί στον Κύριο μας για τα αιτήματά μας. Αδιαλείπτως πρεσβεύει στον Υιό της για την επίλυση των προβλημάτων μας. Συνεχώς μεταφέρει τις αγωνίες μας στον Ουράνιο Πατέρα μας. 
Ο θάνατος ενώ διαφαίνεται παντοτινός, ουσιαστικά είναι πρόσκαιρος, φθάνοντας μέχρι την Δευτέρα του Χριστού παρουσία. Δεν είναι μια απλή βιολογική αποσύνθεση ή μια σωματική διάσπαση. Ο θάνατος είναι ο προσωρινός χωρισμός της ψυχής από το σώμα, μιας και όταν θα έλθει ξανά ο Δικαιοκρίτης Κύριος θα ενωθούν οι ψυχές με τα σώματα των κεκοιμημένων αδελφών μας. Όσο κι αν μερικοί αναμηρυκάζουν ιδέες περί αποτεφρωτηρίων στην ορθόδοξη Ελλάδα μας και χωρίς να το καταλαβαίνουν πολεμούν την πατρίδα μας, η «κοίμηση» και μετάσταση εις τους Ουρανούς της Παναγίας μας τα διαψεύδει όλα. Η Παναγία κοιμήθηκε στον τάφο της Γεσθημανής και από το σκοτάδι του θανάτου πέρασε στο άκτιστο φως της Τρισηλίου Θεότητος, όπου συναντήθηκε μετά του Υιού της. Ως Μητέρα της Ζωής πορεύθηκε στην αληθινή Ζωή. Και εμείς μέσα από την θεοφιλή διαδρομή μας ας φθάσουμε από την κοσμική ανυπαρξία, στην πνευματική ύπαρξη! Από τον προσωπικό μας θάνατο στην δική μας ανάσταση! Με αυτή την προοπτική μπορούμε να ξεπεράσουμε εμπόδια, προβληματισμούς και στεναχώριες. Γένοιτο!