Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

πανήγυρις Απ. Παύλου στη Μεγάλη Χώρα




εορτή Αποστόλου Παύλου στη Μεγάλη Χώρα

κείμενο και φωτογραφίες του Σωκράτη Ψιλλιά, 
θεολόγου - φιλολόγου

   Εορτάζει και τιμά η Εκκλησία μας τους Αγίους Πρωτοκορυφαίους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο. Ιδιαιτέρως ο Απόστολος Παύλος είναι για την Ελλάδα ο φωτιστής της, ο ιδρυτής της Εκκλησίας της Ελλάδος. Δεν είναι τυχαία η παρουσία του και η ίδρυση των περισσοτέρων εκκλησιαστικών κοινοτήτων στην Ελλάδα από τον φτερωτό Απόστολο πλου μέσα σε λίγα χρόνια και τρεις περιοδείες κατάφερε ένα θαύμα. Ένα θαύμα το οποίο στην Αθήνα, την πρωτεύουσα της Ελλάδας δεν απέδωσε και πολλούς καρπούς. «ἀκουσόμεθά σου καί πάλιν…», ήταν η απάντηση των Αθηναίων στον Άρειο Πάγο όταν ο Παύλος τους μίλησε για την Ανάσταση των νεκρών. Πάρα πολλοί Ναοί στην Ελληνική γη φέρουν το όνομα του Αποστόλου Παύλου και εορτάζουν την μνήμη του.
    Με αυτή τη μεγαλοπρέπεια που εκπέμπει η ακτινοβολούσα προσωπικότητα του Αποστόλου των εθνών εορτάζει και ο Ιερός Ναός του Αγίου Αποστόλου Παύλου που βρίσκεται στην Μεγάλη Χώρα Αγρινίου. 

   Αφ εσπέρας τελέστηκε Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ αρτοκλασίας και Θείου κηρύγματος. Της Ιεράς Ακολουθίας προεξήρχε ο εκ Λεπενούς Αγρινίου έλκων την καταγωγή του και επι τούτου προπσκληθείς Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Βασίλειος Παλιούρας, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναχράντου Νέου Ηρακλείου Αττικής και προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίας Αναστασίας Περισσού. Συμμετείχαν και οι Ιερείς, ο αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Κατσαούνης, εκ Μεγάλης Χώρας καταγόμενος και επίσης εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίας Αναστασίας Περισσού, ο αιδεσιμολογιώτατος πρωτοπρεσβύτερος π. Ιωάννης Λουκάς, τέως εφημέριος Μεγάλης Χώρας και τώρα εφημέριος στον πολιούχο της πόλεως Αγρινίου Άγιο Χριστοφόρο, ο αιδεσιμολογιώτατος πρωτοπρεσβύτερος π. Δημήτριος Πατσιαλός, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Νεαπόλεως, ο αιδεσιμότατος οικονόμος π. Κωνσταντίνος Μπρέσιακας, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου Ελαιοφύτου, ο αιδεσιμότατος οικονόμος π. Λάμπρος Τηληγάδας, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου Δοκιμίου, ο αιδεσιμολογιώτατος οικονόμος π.  Χρυσοβαλάντης Παπασπύρος, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Λεπενούς, ο αιδεσιμολογιώτατος οικονόμος π.  Αναστάσιος Σπυρόπουλος, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονος Σφήνας, ο αιδεσιμότατος πρεσβύτερος π. Θεοδόσιος Αθανασόπουλος, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Καλυβίων, ο αιδεσιμότατος πρεσβύτερος π. Ιωάννης Κολοβός, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Αλεξίου Κλεισορευμάτων, ο αιδεσιμότατος πρεσβύτερος π. Σπυρίδων Καπελάκης Αθανασόπουλος, εφημέριος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σπολάιτας και ο αιδεσιμότατος πρεσβύτερος π. Νικόλαος Τηληγάδας, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Σταμνάς.


   Στην εμπνευσμένη ομιλία του ο π. Βασίλειος αφού ευχαρίστησε το εκκλησιαστικό συμβούλιο του Ιερού Ναού για την πρόσκληση και σημείωσε ότι η εορτή του Αποστόλου Παύλου αποτελεί την γενέθλιο ημέρα της Ελλαδικής Εκκλησίας, αναφέρθηκε σε τρία σημεία από την πυρίπνοο βιοτή και διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου. Αναφέρθηκε στην παρουσία του Αποστόλου Παύλου στην Αθήνα και στην ομιλία που πραγματοποίησε στους κατοίκους των Αθηνών με αφορμή την επιγραφή που είδε ανεβαίνοντας προς τον ιερό βράχο της Ακρόπολης και ήταν αφιερωμένη στον άγνωστο Θεό. Αναφέρθηκε στην ενότητα που ζητούσε μέσω των ποιμαντικών του επιστολών ο Απόστολος Παύλος να έχουν μεταξύ τους οι εκκλησιαστικές κοινότητες και τέλος αναφέρθηκε και στον μαρτυρικό θάνατο του Αποστόλου Παύλου που απετέλεσε την επισφράγιση της επι γής μαρτυρίας του. Όλα αυτά τα ταύτισε με την ευσέβεια του μικρού ποιμνίου στην τόσο αλλοπρόσαλλη εποχή που ζούμε και τις δυσκολίες που βιώνουμε και ζήτησε από όλους την προσευχή ώστε να επιστρέψουμε στην ηρεμία και στη γαλήνη όσο πιο σύντομα.


   Μετά το τέλος του Εσπερινού ακολούθησε η Λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος στους κεντρικούς δρόμους της κωμοπόλεως και η καθιερωμένη δέηση μετ΄αρτοκλασίας στην κεντρική πλατεία. Ενώ, το βράδυ ακολούθησε στον αύλιο χώρο του Ναού εκδήλωση με παραδοσιακούς χορούς από τον πολιτιστικό σύλλογο Αγρινίου «Μερακλήδες», τον τοπικό πολιτιστικό σύλλογο «Παλαιόκαστρο» και παιδιά του Σχολείου.
   Με την παρουσία τους τίμησαν την εορτή ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αγρινίου κύριος Βασίλειος Φωτάκης, αντιδήμαρχοι και τοπικοί φορείς καθώς και η Φιλαρμονική του Δήμου που παιάνιζε κατά την Λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος.


   Ανήμερα της εορτής τελέστηκε ο Όρθρος και η πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.κ. Κοσμά και με τη συμμετοχή των Ιερέων από την ευρύτερη περιοχή. Ο Ναός του Αποστόλου Παύλου Μεγάλης Χώρας έχει ιστορία και παράδοση, καθώς για πολλά χρόνια στον Ιερό αυτό Ναό εφημέριος ήταν ο μακαριστός π. Ευστράτιος Παπαχρήστος, κατά σάρκα πατήρ του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.κ. Κοσμά. Ο π. Ευστράτιος ήταν ένας ταπεινός λευίτης με πολύ φόβο Θεού αλλά και με υπομονή σε δοκιμασίες που είχε από τον Θεό. Πάρα πολλές φορές μέσω της ακολουθίας του Αγιασμού έσωσε την περιοχή της Μεγάλης Χώρας από πυρκαγιές αλλά και από ανομβρία που επικρατούσε. Σε αυτό τον Ναό βίωσε τις πρώτες του λατρευτικές στιγμές ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας αλλά και ο επίσης αείμνηστος αδελφός του Απόστολος, Ιεροψάλτης και επί χρόνια συντάκτης του Τυπικού της Εκκλησίας της Ελλάδος.


   Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος αφού συγκινημένος αναφέρθηκε στον κατά σάρκα πατέρα του, έλαβε αφορμή από τη ρήση του Αποστόλου Παύλου «Πιστεύομεν διό καί λαλοῦμεν» και αναφέρθηκε στον αγώνα που έκανε ο Απόστολος των Εθνών να μεταδώσει Χριστό σε ολόκληρη την οικουμένη. Αναφέρθηκε στις τρεις περιοδείες του, το μαρτυρικό του τέλος, το οποίο ήταν και αποτέλεσμα της βαθύτατης πίστης του. Σημείωσε δε ότι η εποχή μας αναζητά νέους Παύλους για φέρουν και πάλι την ελπίδα στον κόσμο και στην Εκκλησία. Απολογήθηκε για την αδικαιολόγητη τακτική των Ιερέων να μην κηρύττουν Χριστό ενώ με πόνο ψυχής δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη νεολαία μας που βρίσκεται εκτός της μητρός Εκκλησίας επιτιμώντας όλους όσους ευθύνονται για την κατηφόρα των νέων και για την υποβάθμιση του μαθήματος των θρησκευτικών.


   Προ της απολύσεως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης απένειμε το οφφίκιο του Οικονόμου στον εφημέριο του Ναού αιδεσιμότατο πρεσβύτερο π. Κοσμά Τσιτσιβό, επισημαίνοντας ότι τα οφφίκια δεν είναι για επίδειξη αλλά τόνωση του ηθικού των Ιερέων που υπηρετούν την μαρτυρική Εκκλησία και για εντατικοποίηση του ποιμαντικού τους έργου. Ο π. Κοσμάς είναι γόνος πολύτεκνης και ιερατικής οικογένειας (με πατέρα ιερέα, τον αιδεσιμότατο π. Ευστάθιο Τσιστιβό, εφημέριο του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Ποταμούλας Παρακαμπυλίων της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, αδελφό Ιερέα, τον αιδεσιμότατο π. Ευστράτιο Τσιτσιβό, εφημέριο του Ιερού Ναού Αγίου Χριστοφόρου Ρίου της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών και γαμπρό Ιερέα τον αιδεσιμότατο π. Δημήτριο Κονδύλη, εφημέριο του Ιερού Ναού Αγίου Θωμά Αγρινίου), χειροτονήθηκε και υπηρέτησε στην Ιερά Μητρόπολη Πατρών, στον Πολιούχο της Πάτρας Άγιο Ανδρέα και ως Διάκονος του μακαριστού Μητροπολίτου Πατρών κυρού Νικοδήμου Βαληνδρά. Ήλθε στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας άμα τη εκλογή του Σεβασμιωτάτου κ.κ. Κοσμά και ασκεί αθόρυβο ποιμαντικό έργο στην ενορία της Μεγάλης Χώρας στα 10  περίπου χρόνια που με τη χάρη του Θεού διακονεί.
    Tα ιερά αναλόγια κόσμησαν και απέδωσαν του ύμνους της εορτής ο Πρωτοψάλτης του Ναού και πρόεδρος του συλλόγου Ιεροψαλτών Αγρινίου «Άνθιμος ο Αρχιδιάκονος», κύριος Λεωνίδας Γαρουφαλής και ο Λαμπαδάριος του Ναού κύριος Ιωάννης Κατσαούνης με τη συμμετοχή μελών του συλλόγου και άλλων Ιεροψαλτών από την περιοχή του Αγρινίου.
   Το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο μετά την Θεία Λειτουργία δεξιώθηκε όλους τους παρισταμένους στην αίθουσα του πνευματικού κέντρου της ενορίας.



Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Ιωάννης Μπελέκος (+ 25 Ιουνίου 2017)

Τις μεσημβρινές ώρες της Κυριακής 25ης Ιουνίου 2017 εκοιμήθη αιφνιδίως μετά από ολιγοήμερη νοσηλεία στο νοσοκομείο Μεσολογγίου ο δάσκαλος στο λειτούργημα και πρωτοψάλτης Ιωάννης Μπελέκος.  Ο μεταστάς απ' όσα αναλόγια πέρασε (τόσο στην Αιτωλοακαρνανία, όσο και στην Αθήνα) άφησε άριστες εντυπώσεις. Στο Αγρίνιο διηκόνησε στους ναούς Αγίου Γεωργίου και Αγίου Δημητρίου.
Διακρίθηκε και ως συνθέτης, έχοντας ως τρίπτυχο των μουσικών του κειμένων την συντομία, σαφήνεια και απλότητα. Δώριζε δε τα βιβλία του σε φίλους και μαθητές. 
Η εξόδιος ακολουθία ετελέσθη στο χωριό του Ευηνοχώρι (όπου έψαλε τα τελευταία χρόνια), προεξάρχοντος του αρχιμ. Επιφανίου Καραγεώργου, πρωτοσυγκέλου της ιεράς μας μητροπόλεως, ο οποίος απηύθυνε τα πρέποντα λόγια στο τέλος. Επίσης, ωμίλησαν δύο συγγενείς του και τρεις εκ του ιεροψαλτικού χώρου: δηλονότι ο λαμπαδάριος & άμεσος συνεργάτης του στο Ευηνοχώρι, ο κ. Ιωάννης Δακαλάκης εκ μέρους του συλλόγου ιεροψαλτών στο Μεσολόγγι και ο κ. Δημήτριος Παπακαμμένος εκ μέρους του συλλόγου μας στο Αγρίνιο.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο κυρ-Γιάννης Μπελέκος έλεγε σε συναδέλφους ότι θέλει στην κηδεία του να ψάλλουν στο ένα αναλόγιο οι Μεσολογγίτες και στο άλλο οι Αγρινιώτες. Τελικά όμως όλοι μαζί από κοινού απέδωσαν τα τροπάρια από το αριστερό στασίδι, αφήνοντας (τιμής ένεκεν) το δεξιό. Παρατίθενται και δύο φωτογραφικά στιγμιότυπα.


Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

μνημόσυνο Σπυρίδωνος Λαπατά

Σήμερα στον Άγιο Δημήτριο Αγρινίου πραγματοποιήθηκε το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του εκλεκτού θεολόγου-ιεροκήρυκος, αλλά και ιεροψάλτου Σπυρίδωνος Λαπατά.  Όλοι στον σύλλογό μας θυμόμαστε τη ζεστή του παρουσία σε όλες τις συναθροίσεις και τον μεστό του λόγο.  
Αναδημοσιεύομε στη συνέχεια το κείμενο που συνέγραψε ο αρχιμ. Νεκτάριος Τριάντης και ανήρτησε το ιστολόγιο του Αγίου Αθανασίου Κατούνας.

 
Στις 18 Μαΐου 2017 «έφυγε» για τον ουρανό σε ηλικία 82 ετών, ο σεβαστός σε όλους μας συνταξιούχος Λυκειάρχης, καθηγητής Θεολογίας κ. Σπυρίδων Λαπατάς. Σεβαστή φυσιογνωμία, αγαπητή ανθρώπινη ύπαρξη, γεμάτη από μετριοφροσύνη, ηπιότητα, προσήνεια και φιλικότητα προς όλους ανεξαιρέτως, υπόδειγμα εκπαιδευτικού, υπηρέτησε με ζήλο την εκπαίδευση και την Εκκλησία.
Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί ζούμε την κοίμηση ενός προσφιλούς μας προσώπου με συναισθήματα χαρμολύπης, παρά τη γνώση της αιτίας της παρουσίας του θανάτου στη ζωή του ανθρώπου. Η λύπη μας πηγάζει από την συνείδηση, ότι ο θάνατος είναι το τραγικότερο γεγονός στην πορεία του κόσμου και της ανθρωπότητας. Ο πρόσκαιρος χωρισμός της ψυχής από το σώμα είναι το έσχατο από τα αδιάβλητα πάθη του ανθρώπου, που μάς κληροδότησε η πτώση, η αμαρτία. Γι’ αυτό θρηνούμε οι Χριστιανοί. Διότι «φθόνω διαβόλου εισήλθε θάνατος εις τον κόσμον» (Σοφ. Σολ. 2,24) και «ίνα μη το κακόν αθάνατον γένηται». Αισθανόμαστε όμως συνάμα χαρά για την εν Χριστώ σωτηρία, διότι μέσα στον θάνατο του Χριστού μας εγκρύπτεται η βεβαιότητα της αναστάσεως και σωτηρίας μας.
Ο Σπυρίδων Λαπατάς γεννήθηκε στις 3 Μαΐου 1935 στον Αετό Ξηρομέρου Αιτωλοακαρνανίας και ήταν το πρώτο παιδί από τα τέσσερα (δυο αγόρια και δυο κορίτσια) του Ιερέως Χρήστου Λαπατά και της πρεσβυτέρας Μαρίας Λαπατά, μιας αγίας γυναίκας κατά τον Μακαριστό Επίσκοπο Εδέσσης κυρό Καλλίνικο Πούλο και όχι μόνο.
Διδάχθηκε τα πρώτα του γράμματα στο Δημοτικό σχολείο Αετού, με δάσκαλο τον αδερφό του πατέρα του Επαμεινώνδα Λαπατά. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Αμφιλοχίας και το 1953 εισήχθη στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ολοκληρώνοντας την πανεπιστημιακή του εκπαίδευση, υπηρέτησε ως καθηγητής της Θεολογίας τόσο στην ιδιωτική όσο και στη δημόσια εκπαίδευση. Εργάσθηκε στο Γυμνάσιο Κατούνας, Αμφιλοχίας, Παραβόλας, Λουτρού ως Γυμνασιάρχης και τέλος στο 3ο Λύκειο Αγρινίου ως Διευθυντής Λυκειάρχης.
Το 1961 παντρεύτηκε την εκπαιδευτικό Μαρία Κοντόβα, κόρη του Ιερέως Σταύρου Κοντόβα και πρεσβυτέρας Σοφίας Κοντόβα, με την οποία απόκτησε δύο κόρες, τη Σοφία και τη Χριστίνα. Στοργικός πατέρας θεοφιλούς οικογενείας με την άοκνη συμπαράσταση της συζύγου του, προσέφεραν τα τέκνα τους στην διακονία της εκπαίδευσης. Η ευλογημένη οικογένειά του μεγάλωσε με την απόκτηση τεσσάρων εγγονιών και ενός δισέγγονου.
Ως εκπαιδευτικός, αλλά και μέσα από τη διακονία του στην τοπική Εκκλησία, από το ψαλτήρι και ως ομιλητής σε σχολές γονέων και αλλού, καθώς και μέσα από τα κηρύγματα του στις λατρευτικές συνάξεις, γνώριζε τον τρόπο να διοχετεύει μέσω του λόγου του, καθαρό και ανόθευτο το περιεχόμενο της καρδιάς και το φρόνημά του, μεταδίδοντας σε όσους τον συναναστρέφονταν το μεγαλείο της Ορθόδοξης Χριστιανικής Ελλάδος, κατά το πνεύμα των Πατέρων και των Ηρώων μας. Είχε φοιτήσει στο μεγάλο σχολειό των Αγίων μας!
«Πράος», αλλά και «μαχητής», νηφάλιος παιδαγωγός, αλλά και θερμουργός αγωνιστής θεολόγος, όταν το «κινδυνευόμενον καί προκείμενον» ήταν η Ορθοδοξία και η Ελληνική Πατρίδα. Γι αυτό είμαστε ευγνώμονες όλοι, διότι μας άφησε πολύτιμη παρακαταθήκη. Στην ευρύτερη περιοχή του Ξηρομέρου, αλλά και στην πόλη του Αγρινίου, η εκπαιδευτική φυσιογνωμία και το ήθος του αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση.
Αν προσέξει κανείς την ιστορία της οικογένειας του Σπυρίδων Λαπατά, θα παρατηρήσει ότι η προσφορά της στο χωριό του Αετού ήταν πολύ μεγάλη. Έδωσε στο χωριό Ιερείς˙ τον παπά-Γρηγόρη και τον παπά-Χρήστο, για ογδόντα χρόνια. Επίσης, έδωσε και δασκάλους τον Επαμεινώνδα Λαπατά και τη Μαρία Κοντόβα-Λαπατά, σύζυγο του Σπυρίδων Λαπατά, για σαράντα και πλέον χρόνια. Ιερείς, λοιπόν και δάσκαλοι από την ίδια οικογένεια! Αν δε λάβει κανείς υπ΄ όψιν του τι ήταν ο παπάς και ο δάσκαλος εκείνα τα χρόνια για το χωριό, θα καταλάβει ποια ήταν η προσφορά της οικογένειας του Σπυρίδωνα Λαπατά στους χωριανούς του. Αυτή δε η προσφορά είχε σαν ανταπόδοση ένα βαθύτατο σεβασμό και μια βαθύτατη εκτίμηση, που απολαμβάνει η οικογένειά του μέχρι σήμερα.
Εκφράζουμε τις μεγάλες μας ευχαριστίες προς το πρόσωπό του, την βαθυκάρδια ευγνωμοσύνη μας για την προσφορά του στον τόπο μας. Ο λόγος του, ήταν μάχη για την Πίστη και την Αλήθεια, αλλά και έκφραση της βαθύρριζης φιλοπατρίας του. Χριστός και Ελλάδα κυριαρχούσαν μέσα στην καρδιά του. Για τα μεγέθη αυτά αγωνίσθηκε και καθημερινά αναλώνονταν
Θα ζει στη μνήμη μας, αλλά προ πάντων στην καρδιά μας. Στο Μυστήριο των Μυστηρίων, την Θεία Ευχαριστία, θα συναντώμεθα προ του θρόνου του Αρνίου και θα «συναγωνιζώμεθα εν ταις προσευχαίς» (Ρωμ. 15,30) 

Αιωνία του η μνήμη!

Αρχιμ. Νεκτάριος Τριάντης

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

μνήμη Αλέκου Κουβέλη

Ο κ. Νίκος Κανής, εκδότης της εβδομαδιαίας εφημερίδας "Μαχητής" δημοσίευσε το κάτωθι σχόλιο στο τελευταίο τεύχος της 21ης Ιουνίου 2017.


Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

φωτογραφίες εκδήλωσης σχολής Μεσολογγίου

  • Είδαμε στο διαδίκτυο ωραίο ρεπορτάζ και φωτογραφίες από την εκδήλωση λήξης των εργασιών της σχολής βυζαντινής μουσικής στο Μεσολόγγι. Παρέστησαν και απηύθυναν χαιρετισμούς ο σεβασμιώτατος μητροπολίτης μας κ. Κοσμάς και ο δήμαρχος της ιεράς πόλης κ. Καραπάνος.
  • Ευχόμαστε εγκαρδίως σε διδάσκοντες και διδασκόμενους να έχουν ένα ευλογημένο καλοκαίρι και καλή συνέχιση των εργασιών από τον Σεπτέμβριο.